Ans Ettema-Essler - 2006 - AD/HD-coach

Wat is een ADD/ADHD Coach

Hoop….

Zoals gewoonlijk staat hij ook nu weer op tijd bij mij voor de deur. Met een stralende glimlach en een ‘is er nog koffie’ lopen we de trap op richting mijn praktijkkamer.
Terwijl ik de o - zo gewenste koffie voor ons tweetjes maak praat hij aan één stuk door over zijn belevenissen van de afgelopen week. Al snel merk ik, dat het oprakelen van al deze herinneringen ten koste blijkt te gaan van zijn stralend humeur. Het ging niet zo goed op zijn werk en ook met zijn vriendin had hij een knallende ruzie gehad. Tja..Hij had weer eens iets niet op tijd af op zijn werk, en ook was hij vergeten dat samenwonen inhield dat het ook samen het huishouden betekende. Hij was een ‘loser en bleef een loser’. Blijkbaar lukte het hem niet om te veranderen.

Intussen de koffie neerzettend, wenk ik hem richting mijn computer. Ik zet het apparaat aan en al snel open ik zijn computerdossier. Als hij plaatsneemt op mijn bureaustoel, dan ziet hij al snel het verslag van het eerste gesprek voor zijn neus verschijnen. Hij ziet dat hij amper een jaar geleden nog depressief was en hiervoor medicatie moest slikken. Dat zijn vriendin eigenlijk met de relatie wilde breken. Dat hij moeite met geld had. Het eerste blad wordt opgevolgd door andere bladzijdes waarop goed leesbaar is, wat en hoe hij zaken heeft opgepakt. Langzaam dringt het besef tot hem door, dat hij de afgelopen periode enorm veel werk heeft verzet en met goede resultaten! “Kijk”zeg ik tegen hem. “Vlak voor Kerst 2005 zagen wij elkaar voor het eerst. Nu nog geen jaar later slik je geen medicatie meer voor depressies, zijn je vriendin en jij nog steeds bij elkaar, en heb je toch mooi je financiën wat meer onder controle gekregen. Je had de wil en de moed verzameld om al die problemen aan te pakken, en met redelijk veel succes zou ik zeggen”. Langzaam keert de glimlach weer terug, en daarmee ook zijn hoop om zichzelf nog verder te ontwikkelen.

Kerst is voor velen een periode van hoop. Zij die tijdens deze dagen niet hoeven te werken zitten met of zonder boom thuis te genieten van de rust. Je hoeft even niet naar de baas, niet naar die sportclub, niet naar de winkels want alles is toch dicht. Velen worden zich tijdens deze dagen zich bewust dat het einde van een jaar weer in zicht komt. Het terugblikken begint en de herinneringen komen weer naar boven. De mens is eigenlijk een heel vreemd wezen met een nogal vreemd werkend geheugen. Het lijkt vooral ‘selectief’ te werken en in eerste instantie alleen maar gericht te zijn op het ophalen van vooral de negatieve herinneringen met de daarbij behorende emoties. Al snel kan die eerst nog zo vredig aanvoelende Kerst omslaan in één groot innerlijke strijdtafereel, waarin er alleen maar één grote verliezer (of sukkel) aanwezig lijkt te zijn: de persoon zelf! Alles wat niet gelukt is of waarin men heeft gefaald komt naar boven, doch niet al die energie en goede wil die men er zelf in heeft geïnvesteerd. Maar er is geen zwart zonder wit, geen jing zonder jang, geen negatieve zijde zonder een positieve… Als je in zo’n innerlijke strijd belandt is het zaak om naast die negatieve punten ook die positievere te zoeken. Je hebt het toch maar mooi gedaan; je bent maar mooi die confrontatie aangegaan; en dat moment was wellicht wat minder maar je hebt er wel een oplossing voor gevonden.

Nu heeft niet elke ADD’er/ADD’ster een coach die een computerdossier kan laten zien om je te helpen met het terugblikken. Doch zelf zou je wel vandaag kunnen beginnen met het vastleggen van jouw eigen ‘meetmomenten’. Schrijf je problemen eens op, vertrouw deze aan het papier toe. Waar zou je eigenlijk nu graag voor jezelf aan willen werken? Wees eerlijk tegen jezelf, en som eens op waar je al actie mee bezig bent om veranderingen in aan te brengen. Als je klaar bent kun je het bijvoorbeeld in een envelop stoppen om die bij de volgende Kerst te openen. Zo kun je beide jaren eens met elkaar vergelijken.

Net als mijn voorbeeld- cliënt, die weer optimistisch gestemd over zijn ‘eigen kunnen’ de deur verliet, zo kan ook jij met hoop de deur van 2006 uitlopen. Er is straks weer een heel nieuw jaar waarin veel kan gebeuren: zowel negatieve maar ook positieve dingen. Ook voor JOU!

Voor alle bezoekers van de SADD hoop ik dat het jaar 2007 een topjaar mag worden.

Vrolijke Kerstdagen en een hoopvol en gelukkig Nieuwjaar,

Ans Ettema-Essler - 2006 - Voor Stichting ADD Nederland
ADD-coach

Zoals aangegeven in het stuk betreft het niet een echte cliënt.
Overeenkomsten berusten dan ook op toeval!