Stichting
ADD Nederland, vrijdag 12 juni 2009.
"Ik
ben geen luiaard" Ik hoop dat een ander zich
kan herkennen in wat ik zeg, en daar iets aan heeft.
"
Provincie:
: Utrecht
Opmerkingen:
: Hoi,
Ik
had avonddienst en dan valt alle druk weg (er was
niemand om me te "ontmaskeren" als luiaard.
Dit
heb ik vanmiddag aan mijn collega's gemaild. Niet
iedereen snaptje het. "Dan maak je toch gewoon
lijstjes en dan doe je gewoon dit en dan doe je
gewoon dat..." Voelde dus nogal onbegrepen,
want ik ben niet stom en als lijstjes bij mij zouden
werken zou ik geen probleem hebben. Doorgans schrijf
ik het op en dan: verdomd, lijstje weg.
Mijn
manager, die me een week geleden nog bijna de wacht
aanzegde, reageerde verbazend begrijpend en positief,
al kwam er wel uitgeprutteld dat ze zich afvraagt
of dit wel de afdeling is waar ik hoor.
Maar
goed. Hieronder dus de tekst die naar collega's
is gegaan.
____________________________________________________________________
Hallo
collega's,
Soms
moet je eens ergens op gewezen worden. Soms is er
erg veel waar je op gewezen moet worden. Soms voelt
het alsof je op álles gewezen moet worden.
Frustrerend. Zeker wanneer het niet veroorzaakt
wordt door onwil of gebrek aan intelligentie.
De afgelopen
tijd heb ik, zoals jullie vast al is opgevallen,
steeds meer moeite gekregen met dingen als planning,
opvolgen van taken, focus houden en concentratie.
Eigenlijk zijn dat zaken die mij al mijn hele leven
in meer of mindere mate in mijn kont bijten. Aan
inzet zal het niet liggen. Ook ben ik geen dommerdje
en ben ik niet te beroerd om het allemaal op te
pakken.
Met deze
klachten ben ik in het verleden al meerdere keren
bij huisarts en psycholoog behandeld. Altijd was
er sprake van een acute aanleiding, en altijd was
behandeling dus toegespitst op de situatie en minder
met de rode draad. Da's nu anders. Ik ben bij mijn
huisarts geweest en deze vermoedt Attention Deficit
Disorder. ADD dus. Een "echte" diagnose
moet nog volgen (ik sta op de wachtlijst bij het
Centrum AD(H)D voor Volwassenen, mag gezellig 4
weken wachten op de diagnose-afspraak), maar ik
kan melden dat ik alle symptomen heb, en dus zal
het wel zo zijn.
In het
voorste deel van de hersenen zit het centrum dat
zaken als concentratie, priorisering en waarneming
regelt. ADD is een aandoening van de hersenen waarbij
de neurotransmitters in het voorste deel van de
hersenen extreem vlug of juist extreem traag werken.
Dat heeft professioneel gezien een aantal klachten
als gevolg:
Slecht kunnen concentreren
Moeite met het bewaken en afronden van taken
Afdwalende gedachten wanneer er iemand tegen je
spreekt
Vlug afgeleid zijn door gesprekken en geluiden om
je heen
Privé heeft het ook nogal wat gevolgen. Zo
zit er een stemmetje in mijn hoofd die de hele dag
alles dat ik zie, hoor, voel en meemaak van passend
commentaar voorziet. Alsof je naar een wielrenwedstrijd
op TV zit te kijken, en die verrekte Mart Smeets
kun je niet uitzetten! Verder zorgt het ook privé
voor slechte concentratie. Simpele huishoudelijke
taken voelen alsof je D-Day moet organiseren, en
veel van die dingen gebeuren tegelijkertijd en doorelkaar
heen. En ja, ook daarin wordt zelden iets echt afgemaakt.
Voorbeeld:
Ik zie dat ik moet stofzuigen. Ik pak de stofzuiger
uit de kast. Die kast ligt in de buurt van de keuken.
Ik zie dat er nog afwas in de keuken staat. Ik leg
da stofzuiger op de grond en begin aan de afwas.
Ik was een glas af en bedenk me daarbij dat ik dorst
heb. Zonder de afwas verder af te maken pak ik iets
te drinken en wandel naar de woonkamer. Ik zet de
stereo aan want ik wil muziek luisteren. De TV staat
bovenop de stereo dus die doe ik voor het gemak
ook maar aan. Misschien is er wel iets op het nieuws.
Op de tv komt er een reclame voorbij waar een internetadres
wordt genoemd. Ik bedenk met dat ik nog iemand wil
mailen en op Facebook wil kijken. Ik zet de pc aan.
Ik bedenk me dat ik honger heb. Ik loop naar de
keuken. Onderweg zie ik de stofzuiger liggen. Wat
doet die daar nou?
Al met
al doodvermoeiend natuurlijk. Om maar te zwijgen
van het gevoel om langzaam gek te worden. Ben blij
dat er nu een stickertje op komt te zitten. Betekent
in ieder geval dat er iets aan kan gebeuren. Wat
en hoe, dat moet ik nog afwachten, maar tot die
tijd vraag ik in ieder geval een beetje begrip.
Ik ben
niet gek, ik ben een vliegtuig! :)
Oh en
als je tot hier gekomen bent, dank voor het lezen.
Het is nogal een lap tekst!
Groetjes,
Eric
Vernooij
Supervisor TeleSales
____________________________________________________________________
Reacties van collega's varieerden
tot nu toe van het eerder genoemde en goed bedoelde
"dan maak je toch gewoon lijstjes?" tot
"Jemig wat vermoeiend moet dat zijn zeg, ik
vraag me alleen af hoe dat moet op een hektische
afdeling als deze!" Dat laatste heb ik geen
antwoord op. Ik weet alleen dat ik door mijn gevoeligheid
en mijn interesse in alles écht een briljante
supervisor kan zijn. Gewoon omdat het leuk is om
in mijn buurt te zijn en omdat mijn stuiterbrein
immer de kant van mijn gesprekspartner op stuitert.
Daarin ben ik anders dan veel ADD'ers denk ik: Ik
merk wel dat ik vrij associeer tijdens zo'n gesprek,
maar de gedachtenstroom buig ik altijd zo, dat ik
het gesprek wel gaande weet te houden. Ik ga niet
zomaar "op een andere zender" over, maar
zorg dat de ander vrolijk met me mee zapt. :)
|