Stichting ADD Nederland

 

 

Eric Vernooij, supervisor TeleSales: Als mijn brein een U-turn maakt
terwijl ik in gesprek ben, dan is dat maar zo!

Stichting ADD Nederland, vrijdag 12 juni 2009.

"Ik ben geen luiaard" Ik hoop dat een ander zich kan herkennen in wat ik zeg, en daar iets aan heeft. "

Provincie: : Utrecht

Opmerkingen: : Hoi,

Ik had avonddienst en dan valt alle druk weg (er was niemand om me te "ontmaskeren" als luiaard. Dit heb ik vanmiddag aan mijn collega's gemaild. Niet iedereen snaptje het. "Dan maak je toch gewoon lijstjes en dan doe je gewoon dit en dan doe je gewoon dat..." Voelde dus nogal onbegrepen, want ik ben niet stom en als lijstjes bij mij zouden werken zou ik geen probleem hebben. Doorgans schrijf ik het op en dan: verdomd, lijstje weg.

Mijn manager, die me een week geleden nog bijna de wacht aanzegde, reageerde verbazend begrijpend en positief, al kwam er wel uitgeprutteld dat ze zich afvraagt of dit wel de afdeling is waar ik hoor.

Maar goed. Hieronder dus de tekst die naar collega's is gegaan.
____________________________________________________________________

Hallo collega's,

Soms moet je eens ergens op gewezen worden. Soms is er erg veel waar je op gewezen moet worden. Soms voelt het alsof je op álles gewezen moet worden. Frustrerend. Zeker wanneer het niet veroorzaakt wordt door onwil of gebrek aan intelligentie.

De afgelopen tijd heb ik, zoals jullie vast al is opgevallen, steeds meer moeite gekregen met dingen als planning, opvolgen van taken, focus houden en concentratie. Eigenlijk zijn dat zaken die mij al mijn hele leven in meer of mindere mate in mijn kont bijten. Aan inzet zal het niet liggen. Ook ben ik geen dommerdje en ben ik niet te beroerd om het allemaal op te pakken.

Met deze klachten ben ik in het verleden al meerdere keren bij huisarts en psycholoog behandeld. Altijd was er sprake van een acute aanleiding, en altijd was behandeling dus toegespitst op de situatie en minder met de rode draad. Da's nu anders. Ik ben bij mijn huisarts geweest en deze vermoedt Attention Deficit Disorder. ADD dus. Een "echte" diagnose moet nog volgen (ik sta op de wachtlijst bij het Centrum AD(H)D voor Volwassenen, mag gezellig 4 weken wachten op de diagnose-afspraak), maar ik kan melden dat ik alle symptomen heb, en dus zal het wel zo zijn.

In het voorste deel van de hersenen zit het centrum dat zaken als concentratie, priorisering en waarneming regelt. ADD is een aandoening van de hersenen waarbij de neurotransmitters in het voorste deel van de hersenen extreem vlug of juist extreem traag werken. Dat heeft professioneel gezien een aantal klachten als gevolg:
Slecht kunnen concentreren
Moeite met het bewaken en afronden van taken
Afdwalende gedachten wanneer er iemand tegen je spreekt
Vlug afgeleid zijn door gesprekken en geluiden om je heen
Privé heeft het ook nogal wat gevolgen. Zo zit er een stemmetje in mijn hoofd die de hele dag alles dat ik zie, hoor, voel en meemaak van passend commentaar voorziet. Alsof je naar een wielrenwedstrijd op TV zit te kijken, en die verrekte Mart Smeets kun je niet uitzetten! Verder zorgt het ook privé voor slechte concentratie. Simpele huishoudelijke taken voelen alsof je D-Day moet organiseren, en veel van die dingen gebeuren tegelijkertijd en doorelkaar heen. En ja, ook daarin wordt zelden iets echt afgemaakt.

Voorbeeld: Ik zie dat ik moet stofzuigen. Ik pak de stofzuiger uit de kast. Die kast ligt in de buurt van de keuken. Ik zie dat er nog afwas in de keuken staat. Ik leg da stofzuiger op de grond en begin aan de afwas. Ik was een glas af en bedenk me daarbij dat ik dorst heb. Zonder de afwas verder af te maken pak ik iets te drinken en wandel naar de woonkamer. Ik zet de stereo aan want ik wil muziek luisteren. De TV staat bovenop de stereo dus die doe ik voor het gemak ook maar aan. Misschien is er wel iets op het nieuws. Op de tv komt er een reclame voorbij waar een internetadres wordt genoemd. Ik bedenk met dat ik nog iemand wil mailen en op Facebook wil kijken. Ik zet de pc aan. Ik bedenk me dat ik honger heb. Ik loop naar de keuken. Onderweg zie ik de stofzuiger liggen. Wat doet die daar nou?

Al met al doodvermoeiend natuurlijk. Om maar te zwijgen van het gevoel om langzaam gek te worden. Ben blij dat er nu een stickertje op komt te zitten. Betekent in ieder geval dat er iets aan kan gebeuren. Wat en hoe, dat moet ik nog afwachten, maar tot die tijd vraag ik in ieder geval een beetje begrip.

Ik ben niet gek, ik ben een vliegtuig! :)

Oh en als je tot hier gekomen bent, dank voor het lezen. Het is nogal een lap tekst!

Groetjes,

Eric Vernooij
Supervisor TeleSales

____________________________________________________________________

Reacties van collega's varieerden tot nu toe van het eerder genoemde en goed bedoelde "dan maak je toch gewoon lijstjes?" tot "Jemig wat vermoeiend moet dat zijn zeg, ik vraag me alleen af hoe dat moet op een hektische afdeling als deze!" Dat laatste heb ik geen antwoord op. Ik weet alleen dat ik door mijn gevoeligheid en mijn interesse in alles écht een briljante supervisor kan zijn. Gewoon omdat het leuk is om in mijn buurt te zijn en omdat mijn stuiterbrein immer de kant van mijn gesprekspartner op stuitert. Daarin ben ik anders dan veel ADD'ers denk ik: Ik merk wel dat ik vrij associeer tijdens zo'n gesprek, maar de gedachtenstroom buig ik altijd zo, dat ik het gesprek wel gaande weet te houden. Ik ga niet zomaar "op een andere zender" over, maar zorg dat de ander vrolijk met me mee zapt. :)